November 2008, het is een winter avond als ik beneden tv zit te kijken met mijn moeder en stiefvader wanneer er een reclame op tv voorbij komt die mij raakt, vreemd eigenlijk. Dat ik als toen nog 17 jarige knul door zoiets geraakt kan worden. Ik besluit om meer op te zoeken over dit geweldige onderwerp en al snel beland ik op een forum van 1 van de hoofdrol spelers. Niet zo zeer fan van de persoon maar meer van het verhaal wat mij mee grijpt in zijn armen. Mijn gevoelens van wat er vroeger gebeurt is toen mijn vader weg ging worden getriggerd en ik merk dat ik hem toch wel mis op bepaalde punten. Ik voel me thuis in een community waar ik mezelf nooit in had gezien.

Januari/februari 2009, ik besluit mijn moeder als verjaardagscadeau mee te nemen naar deze show die mij zo raakt zonder haar echt te vertellen waarom ik er eigenlijk heen wilde. Ik wilde de mensen van dat forum eens echt ontmoeten maar vooral ook deze show eens bewonderen na het lezen van al deze toffe verhalen. We gaan er met de trein heen en stappen na 2 uur reizen uit op station Amsterdam Centraal om daar een heerlijk dagje Amsterdam aan vooraf te laten gaan. De avond valt wanneer wij voor het Rai Theater staan. Ciske de rat de musical staat er groot op de voorgevel en we lopen naar binnen met de tickets in mijn hand. Een geweldige show over een jongen die zijn vader mist en zijn moeder haat die mij diep van binnen raakt (niet dat ik mijn moeder haat natuurlijk). In de pauze ontmoeten we een aantal mensen van de community. Ik voelde mij even thuis in een groepje mensen die mij accepteerden zoals ik ben. De avond vloog voorbij en ik had de beste dag ooit.

De maanden vlogen voorbij en ik hielp de webmaster van de community mee om de site te verbeteren. Ik werd bekend op het forum als de webdesigner die graag mensen helpt.

Augustus 2009, ik word gevraagd om een website een beetje aan te passen waarna ik een aanbod doe om de hele site voor niks te updaten en onderhouden. Ik ben de webmaster van Dioni Jurado, Ciske uit Ciske de rat de musical.

2010, Ik bouw een forum community op samen met de moeder van Dioni en dat leidt tot een succes. Ik ga meerdere keren met artiestenkorting naar diverse musicals en shows. Ik geniet van mijn leven.

Eind 2010, er ontstaat een idee om een fandag / meeting te organiseren en we besluiten om te gaan lasergamen.

27 februari 2011, de fandag werd een feit. Met 4 teams van totaal 25 personen hebben we een geweldige dag iedereen geniet en we sluiten de dag tevreden af. Het was een succes! Iedereen vond het geweldig!

Zomer 2011, na het succes van de fandag besluiten we met de community een dagje Walibi te organiseren en met totaal 28 personen hebben we een super toffe dag in Walibi.

30 oktober 2011, Dioni zijn verjaardag vieren we met een klein groepje tijdens de Walibi fright nights. Vol angst en sensatie kunnen we ook deze dag tevreden afsluiten.

Tussen 2012 en 2014, een aantal jaar met vele hoogtepunten en dieptepunten, zo leer ik veel contacten kennen. Start ik mijn eigen bedrijf en overlijd mijn vader. Niet dat ik hem goed kende maar toch is dat lastig dat je nooit meer dat ene kan vertellen wat je altijd wilde.

Eind 2014, ik besluit om mee naar Las Vegas te gaan en om mijn droom om naar Amerika te reizen waar te maken. In december gingen we nog op vakantie en daar kwam het grote besluit. Ik ga beginnen met YouTube om mijn reis naar Amerika vast te leggen. Ik neem een aantal falende video’s op met mijn gopro tijdens deze vakantie en merk dat ik duidelijk een stuk professioneler te werk moet gaan.

Januari 2015, ik start mijn YouTube kanaal en maak een toffe trailer. Maar waar vlog je nou eigenlijk over? Ik maak een video over een kinderfeestje waar ik draai en gooi er een giveaway in van Dioni die inmiddels redelijk bekend is geworden met BBrave.

Februari 2015, ik probeer wat leuke dingen uit waaronder in m’n zwembroek in de sneeuw rollen. En ga met een klein vliegtuigje naar Ameland!

Maart 2015, Las Vegas time! Ik heb de tijd van m’n leven. Ik bezoek te gekke casino’s die immens groot zijn. Ik ga met een helikopter naar de Grand Canyon waar ik nog elke dag aan terug denk.

Rest van 2015, ik wil YouTube doorzetten maar helaas komen daar een aantal tegenslagen waardoor ik de motivatie niet meer heb om verder te gaan met YouTube. Ik begin met Twitch streamen voor de lol en merk veel enthousiasme bij zowel kijkers als mezelf. Ik ga een weg in die ik nog niet zo goed kende.

2016, ik raak mijn grootste en best betaalde rit kwijt in m’n werk en alles gaat in sneltreinvaart. Ik moet werk zoeken. Lichte Paniek ontstaat er want hoe moet ik zonder diploma’s nou werk vinden? Ik besluit om elke dag live te gaan om mezelf wat rust te geven. Bij een van m’n andere ritjes kom ik een collega tegen en die vraagt of ik interesse heb om voor hen te gaan rijden en ik besluit dit aan te nemen. Ik heb tenslotte een bus die gewoon betaald moet worden. Voor ik het weet is het zover en heb ik weer een beetje zekerheid. Ik besluit tevens om gewoon elke dag live te blijven gaan. Hoe zwaar en vermoeiend het soms ook is. Een belofte aan mezelf die ik niet breken wil.

Ik ben Kevin Wiering en mijn doel is om te genieten van het leven samen met jullie. Elke dag op Twitch.tv/Pexer voor jou.